+ 18:59&nbsp |

سعی کردم دوباره دوستش داشته باشم ولی نمیشه. هیچ آینده ای برای خودمون نمی بینم. این خودخواهانه ست که من صرفا به خاطر اینکه میخوام اون رو کنارم داشته باشم، اجازه ندم اون یه نفر دیگه رو بشناسه و بهش فکر کنه. دیشب ازش خواستم که بذاره از زندگیش بیرون برم. اون خیلی بیشتر از من برای این رابطه زحمت کشیده و دیگه خسته شده و قبول کرد. به همین ترتیب، من تنها کسی که حاضر بود علی رغم همه چی و همه کس، حتی خودم کنارم باشه، از دست دادم. از وقتی که به این جمله "من به هیچ کس و هیچ جا تعلق ندارم" فکر کردم، قلبم مثل گذشته های دور یخ زده. وقتی داشتم برای بیرون رفتن از زندگیش ازش اجازه می گرفتم، یه بار دیگه مطمئن شدم که من سرنوشتم تنهاییِ. + 18:6&nbsp |

خوابگاه. فدراسیون شنا. دانشکده سینما و تئاتر. هفت تیر هم مترو خوره هم تاکسی خور. سعادت آبادیم ما. 40 دقیقه الی یک ساعت در راه دانشگاه. استادا همه جَوون. درسا حجمشون خیلی زیاده (کش دار بخونین). الان هفته ی دوم خوابگاهه. غذای مامان دقیقا کجایی. استاد راهنما و آزمایشگاه cast. میگه تابستونم باید تهران باشیم. اوه! آلمانی ثبت نام کردم! :))))) پایتون شروع کردم به یاد گرفتن از دوره مجازی جادی میرمیرانی. لِتس بی هوپفول. راستی، اصفهانی پره تو دانشگاه. قشنگ (دوباره کش دار بخونین) ذوق میکنم ترکی می شنوم. دانشگاه نوشیروانی هم هستن چن تا. اینجوری فعلا. بنویسین برام. :) + 0:14&nbsp |

+ 0:48&nbsp |